“Bu yol uzundur, menzili çoktur
Geçidi yoktur, derin sular var”
Buyuruyor Hazreti Yunus Emre. Aşk yolunu anlatıyor tabii. İnsanın kendisini aşmak için çıktığı yolu… sonunda veli (=dost) olunan yolu…
Bu yolda en büyük engel ‘sen’ sin diyor. En büyük engel nefis yani… BEN…
Aşabilene ne mutlu.
Yenişehirli Avni Bey (vefatı 1884) bakın nasıl ifadelendiriyor aynı meseleyi:
“Helâk etmez bir iki darb-ı zikr emmâre-i nefsi
O bir tünd ejdehâdır kim nice cellâddan kalmış”
Şunu diyor yani:
Düşmanın (nefis) şerrinden kurtulmak için dostu anmak lâzım elbette. Ancak o öyle katı, inatçı ve zor bir düşmandır ki; bir-iki darbe ile terbiye edemezsin; ısrar, sebat, gayret lazım. Çok cellattan kurtulmuş korkunç bir ejderhadır o; aman gafil olma!
Kültür kodlarımıza o kadar muhtacız ki…
Şöyle devam etmiş Avni Bey:
“Değildir Avniyâ şâyeste hiç merdân-ı istiğnâ
Arûs-ı devlet-i dünyâ nice dâmâddan kalmış”
Yani:
Kendini çok süsleyip seni aldatmaya kararlı şu ‘dünya’ adlı gelin var ya ey mert kişi; aldanmamalısın; görünüşüne bakma nice damattan arta kalmış bir köhnedir o ve delikanlıya lâyık değildir.
Buna irfan deniyor işte: “kendini tanıyan Rabbini, dünyayı tanıyan ukbâyı tanır.”
Social poster
İndirilenler
- İndirilebilecek Döküman Yok
Track comments via RSS 2.0 feed. Feel free to post the comment, or trackback from your web site.
evet kültür kodlarımıza muhtacız,yeniden “biz” olmaya ruhumuzun heykelini ikame etmeye muhtacız…
yunus yunus neredesin ey yunus; uzak,çıkılmaz dediğin yolları, aşılmaz geçitleri nasıl aştın da gönlünden döküldü bu sözler…,yenişehirli avni bey nefsi emmarenin çilesini kimbilir nasıl çektin de yazdın bu satırları…yanan yürekleriniz ne kadar da güzel..
teşekkürler hayati bey paylaşımınız için…
çok güçlü ifadeler,, ancak malesef açıklaması olmadan anlayamıyoruz.